Ang Paglalakbay ng Matalinong Mama”   Isang Pabula para sa mga Mag-aaral ng Ingles.

(The Journey of a Wise Man:  A Fable for English Learners)

¹  Matagal nang panahon ang nakalipas, mayroong matalinong mama na naninirahan sa kabundukang bukirin. Ang kabukiran ay maganda. Subalit laging napakahirap humanap ng sapat na pagkain

    ¹ A long time ago, there was a wise man living in a mountain country. The country was beautiful. But it was always difficult to find enough food.

²  Ang mga tao sa High Country ay nagpasya na maglagbay ng sama-sama sa Low Country. Nang ang niyebe ay magsimulang matunaw, kanilang inimpake ang lahat ng kanilang pag-aari sa kanilang mga bagon. May pananabik na may halong kalungkutan, ang matalinong mama at mga kapit-bahay nito ay nilisan ang kanilang mga tahanan sa High Country.

    ² The people of the High Country decided that they would travel together to the Low Country. When the snow began to melt, they packed all they owned into their wagons. With anticipation mixed with sadness, the wise man and his neighbors left their High Country homes.

 ³  Ang matalinong mama ay may napansing bagay na kakaibang nangyayari matapos silang magsimula ng kanilang paglalakbay. Sa kanilang paglalakbay sa araw-araw, ang kanyang kanang bisig ay nagsimulang makaramdam ng paninigas. Habang papalayo ang kanilang nalalakbay mula sa High Country, ito ay nagiging mahina. Tatlong bagay ang nagiging palaisipan para sa kanya. Una, ang kanyang bisig ang siyang laging nararamdamang pinakamahina kapag sila ay tumitigil sa nayon. Pangalawa, napansin niya na kapag ang mga naglalakbay mula sa High country ay nagtitipon sa palibot ng apoy sa gabi upang mag-usapan, ang kanyang bisig ay muling lumalakas.

    ³ The wise man noticed something strange taking place soon after they began their journey. As they traveled day after day, his right arm began to feel stiff. The further they traveled from the High Country, the weaker it became. Three things puzzled him. First, his arm always felt the weakest whenever they stopped in a village. Secondly, he noticed that when the travelers from the High Country gathered around a fire at night to talk among themselves, his arm became strong again.

⁴  Ang pangatlong kanyang natuklasang sadyang naging palaisipang mabuti. Nang ilagay niya ang kanyang bisig sa kanyang likod, hindi na ito nakaramdam ng paninigas at walang kabuluhan.

    ⁴ His third discovery puzzled him the most. When he put his arm behind his back, it no longer felt stiff and useless.

⁵  Isang araw ang matalinong mama ay nagulat. Habang ang kanyang bagon ay nagsasagawa ng pag-ikot sa kalsada sa mataas na bundok,tumingin siya sa mga bagon ng kanyang mga kapitbahay na nasa unahan niya. Napag-alaman niya na maraming iba pa ay ay hawak ang bisig na nasa kanilang likuran. Habang tinitingnan niyang mabuti,nakita niya na ang ilang mga may edad na tao ay nagtali ng lubid sa kanilang bisig.

    ⁵ One day the wise man was startled. As his wagon rounded a bend in a high mountain road, he looked down on his neighbors' wagons ahead of him. He realized that many others were also holding an arm behind their back. As he looked more closely, he saw that some older people had even tied their arm in place with a rope.

⁶  Bakit, siya’y nagtaka, ito ay nangyayari?

    ⁶ Why, he wondered, was this happening?

⁷  Sa wakas nakarating sila sa Low Country. Ang panahon ay mainit. Ang bukirin ay magbubunga ng butil at ang mga gubat ay makapagbibigay ng tabla para sa kanilang mga bahay. Ang buhay ay nakikitaan ng may hinaharap. Hinaharap, iyan ay, maliban sa mahina nilang mga bisig. May bulung-bulungan na ang hangin sa Low Country ang nagiging dahilan ng kakaibang panghihina. Ang ilan sa mga tao ay mismong nagsasabi na kinakailangan nilang matuto na mamuhay sa ganitong panghihina kung ibig nilang manatili sa Low Country.

    ⁷ At last they reached the Low Country. The weather was warm. The fields would produce grain and the forests would supply lumber for their houses. Life looked promising. Promising, that is, except for their weak arms. It was rumored that the Low Country's air caused this strange weakness. Some of the people even said they must learn to live with this weakness if they wanted to stay in the Low Country.

⁸  Ang mga may sapat na gulang at mga kabataan ay nagsimulang magtrabaho. Nilinis nila ang lupa, nagtanin ng mga pananim, at naghanda ng tabla upang magtayo ng kanilang mga tahanan. Ang mananahi ng Low Country ay nagtahi ng ibang uri ng amerikana na makapaghahawak sa lugar ng walang silbing bisig. Naglagay din siya ng balat sa amerikana upang ang balikat ay makapagtulak ng mabigat na karga. Kahit na sa bagong amerikana, magkaganoon man, ang trabaho ay mabagal dahil sa ang bawat isa ay gumagamit ng isang bisig lamang.

    ⁸ The adults and children set to work. They cleared the land, planted crops, and prepared lumber to build their new homes. A High Country tailor sewed a new kind of coat that would hold the useless arm in place. He also put leather on the coat so the shoulder could push heavy loads. Even with the new coat, however, work was slow because everyone used only one arm.

⁹  Muli, ang matalinong mama ay nakapansin ng kakaibang bagay. Una, napansin niya na bagamat ito ay nagbigay sa kanila ng sakit, ang mga bata ay nagsisimulang gamiting muli ang kanilang mahihinang bisig. Pangalawa, ang matalinong mama ay napansin na kapag ang mga tao sa High Country ay nagtitipon-tipon sa kanilang unang mga gusali, kapag isinasara nila ang kanilang mga pinto at bintana, bumabalik ang lakas ng kanilang mga bisig maging ang mga pinakamatatandang lalaki at babae. “Siguarado,” maraming nagsasabi, “ito ay nagpapatunay na ang ang hangin sa Low Country ang may kasalanan.” Sumasang-ayon ang karamihan na ang tanging solusyon ay magtayo ng mga bahay na sadyang matibay na ang lahat ng hangin sa Low Country ay mananatili sa labas. Subalit ang matalinong mama ay masyadong nagtaka dahilan sa ang mga bata ay para bang nagiging malakas habang naglalaro at nagtatrabaho sa labas sa hangin ng Low Country.

    ⁹ Again, the wise man noticed a strange thing. First, he noticed that--even though it caused them pain--the children soon began using their weak arm again. Secondly, the wise man noticed that whenever the High Country people met together in their first buildings, if they shut all the doors and windows, strength returned to the arms of even the oldest men and women. "Surely," most said, "this proves that the Low Country air is at fault." Most agreed that the only solution was to build houses so strong that all Low Country air could be kept outside. But the wise man was puzzled most because the children seemed to become stronger while playing and working outside in the Low Country air.

¹⁰  Binatanyan ng matalinong mama ang kanyang mga kapitbahay sa Low Country na nagsisikap na magtayo ng kanilang mga bahay habang ginagamit lamang ang isang bisig. Siya ay natakot para sa kapakanan ng kanyang mga tao. Ang bagong amerikana ay nakatulong upang sila ay makapagtrabaho ng mas mabilis nang isang bisig lamang. Subalit ang taglamig ay paparating at kapwa ang mga bahay at mga pananim ay hindi pa magiging handa kung ang bawat isa ay magpapatuloy na magtrabaho na ang isang bisig ay nasa kanilang likod.

    ¹⁰ The wise man watched his High Country neighbors trying to build their houses while using only one arm. He became fearful for his people's welfare. The new coat helped them work faster with one arm. But winter was coming and neither the houses nor the crops would be ready if everyone continued to work with one arm behind their back.

¹¹  Ang matalinong mama ay natuto ng isang aral mula sa mga bata. Naunawaan niya na bagamat masakit, ang paggamit ng mahinang bisig sa mabigat na trabaho ay ang tanging pamamaraan upang ito ay muling maging malakas. Dahilan sa ang taglamig ay paparating, alam niya na hindi siya makatitigil ng pagtatrabaho sa kanyang bahay upang ubusin ang kanyang oras na maging malakas ang kanyang bisig. Subalit alam din niya na hindi niya matatapos ang kanyang bahay bago magtaglamig maliban kung gagamitin niya ang bawat bisig niya. Nagpasya ang matalinong mama na kung tatapusin niya ang kanyang bahay bago magtaglamig, kinakailangang maglaan ng ilang oras bawat araw upang palakasin ang kanyang bisig para matapos niya ang kanyang bahay ng mas mabilis.

    ¹¹ The wise man learned a lesson from the children. He realized that--even though it was painful--using his weak arm for hard work was the only way to make it strong again. Because winter was coming, he knew that he could not stop working on his house in order to spend all his time trying to make his arm strong. But he also knew that he could not finish his house before winter unless he used both arms. The wise man decided that if he was to finish his house before winter, he must spend some time each day strengthening his arm so that he could finish his house more quickly.

¹²  Ang matalinong mama ay naglaan ng panahon bawat araw upang palakasin ang kanyang bisig at trabahunin ang kanyang bahay. Natapos niya ang kanyang bahay bago magtaglamig.

    ¹² The wise man spent time each day both strengthening his arm and working on his house. He finished his house before winter.

¹³  Ilang mga tao sa High Country ay namatay noong taglamig na iyon dahilan sa ang niyebe ay dumating bago anihin ang kanilang mga pananim at bago matapos ang kanilang mga bahay. Sila ay nagtrabaho ng mabagal araw-araw dahilan sa sila ay natatakot na matitigil ang kanilang pagtatrabaho sa kanilang bahay bago pa man lumakas ang kanilang mahinang bisig.

    ¹³ Some High Country people perished that winter because the snow came before their crops were harvested and their houses finished. They had worked slowly every day because they were afraid to stop working on their houses long enough to strengthen their weak arm.

¹⁴  Kung ikaw ay naninirahan sa Estados Unidos at hindi makapagsalita ng Ingles ng mahusay, ikaw ay naninirahan na para bang ang isang bisig mo ay nakatali sa iyong likod. Kinakailangang magtrabaho ka upang suportahan ang iyong pamilya. Subalit kung ikaw ay hindi maglalaan ng panahon bawat araw na mag-aral ng Ingles, ikaw ay limitado sa buong buhay mo. Ang Spoken English Learned Quickly ay sinulat upang ikaw ay makapag-aral sa bahay at panatilihin ang trabaho. Kung regular kang mag-aaral ng Ingles bawat araw mula anim na buwan hanggang isang taon, ang iyong Ingles ay lubhang bubuti. Kikita ka ng mas mataas na mga suweldo, epektibong mamumuhay sa iyong komunidad, at makapag-uusap kayo ng iyong mga anak habang sila ay nag-aaral ng Ingles sa paaralan.

    ¹⁴ If you live in the United States and cannot speak English well, you are living as though one arm was tied behind your back. You must work to support your family. But if you do not spend time each day learning English, you will be limited for the rest of your life. Spoken English Learned Quickly was written so that you can study at home and still hold a job. If you will regularly study English each day for six months to a year, your English will greatly improve. You will be more able to earn higher wages, live more effectively in your community, and talk with your children as they learn English in school.